16. De manier waarop jij bent opgevoed bepaalt hoe jouw kind eet

In deze korte aflevering neem ik je mee in iets waar veel ouders niet direct bij stilstaan, maar wat enorme invloed heeft op het eetgedrag van je kind: jouw eigen (eet) opvoeding. 

Want de manier waarop jij vroeger met eten bent opgevoed en bent omgegaan, vormt vaak de basis voor hoe je nu reageert aan tafel. 

Je ontdekt welke patronen je onbewust meeneemt, waarom dat logisch is en hoe je bewust andere keuzes kunt maken die beter passen bij jouw kind. 

Een aflevering die je aan het denken zet en helpt om patronen te doorbreken.

PS: Is eten bij jullie thuis een bron van angst, stress of paniek?

“Ik ga dat écht niet eten!” “Er zitten stukjes in…” “Ik wil een boterham!” Herken je dit aan de keukentafel?

Meld je aan voor mijn Gratis Webinar: Van dat lust ik niet, naar ik durf te proeven” Speciaal voor ouders van kinderen 5–10 jaar die spanning ervaren rondom eten.

Aanmelden: https://www.dietistdominique.nl/gratis-webinar-moeilijke-eter/

Volg Dominique op instagram @dietistdominique voor inspiratie, tips en echte verhalen uit de praktijk!

Transcript

SPEAKER_00 0:00

Ik was laatst had ik een netwerk bijeenkomst van kinderdiëtisten. Da werd een scholing gegeven door een andere kinderdiëtist over selectief eetgedrag bij kinderen. En er werd een hele leuke vraag gesteld aan de rest van onze groep, die ik ook graag met jou wil delen. Want ik dacht van ah ja, dat is wel een hele goede om daar nog vaker bij stil te staan. Welkom bij de podcast van Dominique, Kinderdiëtist en Kindercoach. De plek voor jou als ouder als je merkt dat jouw kind heel weinig lust, niet durft te proeven. Of je juist zorgen maakt over het gewicht van je kind. Elke dinsdag deel ik praktische tips, inzichten uit mijn praktijk en concrete stappen die je direct thuis kunt toepassen. Welkom bij flink gezond. En de vraag die zij dus stelde of wel onze herinneringen wilde delen van onze eigen, hoe het thuis de aidsituatie ging, dus toen we vroeger kind waren. En of dat positieve herinneringen waren of negatieve herinneringen. En de reden dat ze dit vroeg, is omdat je natuurlijk ziet als ouder wat je zelf in je opvoeding hebt meegekregen, zie je vaak ook dat je daar dingen zelf weer in de opvoeding voor jouw kind meeneemt. En dat is natuurlijk niet alleen op het gebied van eten, maar ook in andere delen van de opvoeding, dat je vaak toch iets meeneemt wat je op de manier hoe je zelf ook bent opgevoed. En er waren dus een paar die zeiden van nou, ik heb eigenlijk alleen maar positieve herinneringen aan hoe het eten bij ons thuis ging. Maar er was ook een kinder die deelde van het eten was vroeger helemaal geen fijn moment. Want ze gaf aan dat ze een hele slechte broodeten was. Maar dat die boterham haar dus van ochtends tot s'avonds als naar bed ging achtervolgden. De hoeveelheid boterhammen die ze moest eten, die moesten dus echt het eind van de dag op zijn. Dus de ouders bleven net zo lang die boterham aanbieden. Ze moest net zo lang aan tafel blijven zitten. Kreeg dan bijvoorbeeld vaak dat ze buiten moest gaan staan, dat ze straf had. Omdat ze dus niet af. Dus die had eigenlijk een hele negatieve herinnering aan de eetmomenten van vroeger. En ze gaf ook aan van eigenlijk pas toen ze volgens mij twintig was of zo in het huis uit ging. En dat toen ook haar relatie met eten pas beter is geworden. Toen er niet meer zoveel druk achter zat. En toen zei ze van inmiddels eet ik bijna alles wel, maar ik moet er nog steeds wel heel vaak aan denken, zei ze. En ik ben me er heel erg bewust van dat ik dit niet bij mijn eigen kinderen wil doen. Maar wat je bijvoorbeeld ook vaak terugziet. Als de ene oude is opgevoed met. Je mag niet van tafel af als je bord niet leeg is, en de andere ouder is zo niet opgevoed. Dat dat vaak toch wel iets is wat als je daar als ouders niet goed over communiceert, dat het wel ook iets kan zijn dat de ene ouder zegt van ja, maar ik wil gewoon dat je je bord helemaal opeet. W zo zijn we ook opgevoed. Terwijl de andere ouder zegt van nee, ik vind het belangrijk dat hij stopt met eten wanneer je voelt dat hij genoeg heeft gehad. Dus dat kan ook iets zijn van, hoe gaat dat bij jullie qua etopvoeding. Maar het kan ook iets anders zijn dat je bijvoorbeeld denk van ik ben vroeger altijd opgevoed met we mogen een toetje na het avondeten. En als ik slecht had, kreeg ik het toetje niet wel toetje. Dat je dat op deze manier nu ook bij je kind doet? Dan zijn best wel goede dingen dat je zegt van nou, denk daar eens over na. Welke patronen herken je van jezelf? Bijvoorbeeld qua etopvoeding, maar ook zijn er dingen qua eetgedrag die je van je kind herkent die je vroeger zelf ook als kind deed. Wat vond je toen zelf wel fijn? Wat vond je niet fijn. Wat was voor jou toen helpend? Is er bijvoorbeeld vroeger iets geweest dat je ouders deden wat voor jou hielp om het eten makkelijker te maken, beter te laten gaan? En dat kan dus op eigenlijk alle onderdelen van het eten zijn. En als ik naar mezelf kijk van vroeger qua eten, hoe dat ging, is. Dat wij altijd wel de ruimte kregen. En daarvan. Als we niet hoefden, dan mochten we stoppen, zeg maar, met eten. Maar dat we wel altijd alles moesten proeven. Dus het groente, het vlees, we aten vooral AVG'tjes. Maar wat bij mij op een gegeven moment is geweest. Ik had mijn aardapplein niet graag, maar ik had wel graag rijd. Dat ik op een gegeven moment rijst door mijn aardappels mocht gaan eten. Wop die manier had ik mijn aardappelen op. Kijk, dat is iets wat ik nu nog steeds doe. Als ik vaak een pak eten en ik weet dat mensen dit heel raar vinden. Maar ik eet dus rijst door mijn aardapplein. Want op die manier vind ik mijn pak gewoon echt lekker op te eten. En ik lust het ook wel zonder rijst. Kijk, als ik alleen aardappels met bloemen heb. En bijvoorbeeld de Kaasburger eet ik het ook wel op. Maar ik vind het lekkerder met rijst erbij. En dat is iets wat ik gewoon een positief iets vind. Daar heb ik helemaal geen last van gehad in mijn eetontwikkeling of iets. En ik lust het ook zonder. Dus het is niet dat ik iets negatiefs aan over heb gehouden. Maar als je vroeger bijvoorbeeld. En dat is natuurlijk 20, 25 jaar geleden werd dat wel meer gedaan dan nu heb ik het idee. Maar dat het vaak ook wel was. En dat is vaak uit onmacht vanuit ouders. Maar dat kinderen eigenlijk werden vastgehouden dat het eten erbij naar binnen werd gepropt. Kijk, dat is natuurlijk iets wat een hele negatieve associatie met eten opwekt. En daarnaast kinderen gaan er niet beter van eten. Want op het moment als die mond gewoon strak op elkaar wordt gehouden, dan kan je nog proberen te proppen wat je wil. Maar als die mond niet open gaat, gaat het er niet in. En op het moment als je dat soort dinget moet uithalen, merk je natuurlijk ook dat het doet ook niet te goede aan de sfeer aan tafel. Dus wat ik eigenlijk in deze korte aflevering gewoon met je wil delen, dat je eens gewoon kijkt van joh, welke dingen? Hoe zag mijn eetgewoonte zo vroeg uit? Welke dingen heb ik meegenomen uit mijn opvoeding rondom het eten. Vond ik dat fijn? Of vond ik dat juist niet fijn? Hoe doe ik dit op dit moment zelf met mijn kind? Zijn er dingen in die ik graag zou willen veranderen? Maar bespreek het ook eens met je partner. Inderdaad, als die er anders in staat. Anders is opgevoed. En kijk of je daar sowieso samen mee op één lijn kan zitten. Dit is ook een stukje wat ik dus ook wel nog in mijn webinar meeneem. Van inderdaad, om het doorbreken van bepaalde patronen die je zelf als ouder hebt gehad rondom de eetopvoeding. En in het webinar ga ik het verder hebben over wat is een normale smaakontwikkeling voor kinderen. Wat is nou normaal eetgedrag? Wat kan je doen als er zoveel spanning rondom het eten zit. Hoe zit het met de smaakgeheugen? Hoe kan je ook met de eetschap aan de slag die ik zelf als kinderen die het is in de praktijk gebruik? Het webinar geef ik in april en mei. En voor iedere oude die er live bij kan zijn, die krijgt ook mijn e-book van communicatie rondom het eten. En dat is een e-book waarin allemaal voorbeelden staan. Wat kan je beter wel zeggen, wat kan je beter niet zeggen. Wat is motiverend? Wat is iets minder motiverend? Dus om je daarbij ook weer te helpen. Dus als je het herkent, want het webinar is dus heel erg voor ouders. Met kinderen tussen de 5 en 10 jaar. Die al langere tijd bijna niks meer willen proeven. Waarbij zoveel spanning is. Waarbij je echt zorg hebt van eet mijn kind nou wel of niet voldoende om daar handvaten in te krijgen. Dus als je dat herkent, dan nodig ik je uit voor het webinar. Inschrijven kan via de link in de omschrijving van deze aflevering. Let op, deze wel een beperkt plek per webinar, omdat ik ouders echt wel persoonlijke aandacht wil geven. Dus als je zegt, nou daar wil ik bij zijn, schrijf je dan snel in. En heb je een onderwerp of een vraag rondom deze hulpvraag. Mag je dat ook altijd via Instagram delen. En wie weet, neem ik er dan de volgende podcastaflevering over. Ik ben dan volgende week dinsdag weer met een nieuwe aflevering. Doe doei!